အဲဒီေလာက္လွတဲ့လမင္းကိုမျမင္ဖူးခဲ့ဘူး
သူမလည္း အဲဒီလကိုေတြ႕ျမင္လိုက္မွာပါ
ဒါေပမဲ့ သူမအေနနဲ႔ကေတာ့
အဲဒီလမင္းကို လွပတယ္လို႔ ခံစားမိမွာမဟုတ္ပါဘူး
လူအေပၚမူတည္ၿပီး
တူညီတဲ့အရာကိုေတာင္ ျခားနားစြာေတြ႕ျမင္တတ္စၿမဲေၾကာင့္ပါပဲ
ဘယ္သူပါလဲ
မင္းဘယ္သူလဲ
အြန္ဂ်ိဳပါ
ဒီအထဲကို ဘယ္လိုဝင္လာတာလဲ
ေလွကားေတြ႕လို႔ပါ
ၿခံစည္း႐ိုးမွာ ေလွကားရိွတာပဲ
ဒီလိုခံုေလးမွာ ထိုင္ၾကည့္ခ်င္ခဲ့တာ
ဒီခံုရဲ႕ပိုင္ရွင္လားဟင္
မင္း သစ္ေတာထဲကေန ဆင္းလာခဲ့တာလား
အိမ္က ဘယ္အနားမွာလဲ
ပင္မင္းဆိုင္ေဘးကအိမ္ပါ
ဒါဆိုသြားလိုက္ပါဦးမယ္
ႏႈတ္ဆက္ပါတယ္
လူထုကိုယ္စားျပဳကဗ်ာဆရာဆိုတဲ့ဂုဏ္နဲ႔ေတာ့ စိမ္းေနေသးသလိုမ်ိဳး ခံစားရပါတယ္
အဲဒီလိုဆရာရဲ႕ေဘးမွာ သင္ယူေလ့လာၿပီးေတာ့
ပါဝင္ခံစားခြင့္ရႏိုင္တယ္ဆိုတာနဲ႔တင္ ကြၽန္ေတာ္ကံေကာင္းလွပါၿပီ
စာေပေလာကထဲကို စၿပီးဝင္ေတာ့မယ္ဆိုရင္
အခ်ိန္ကာလဆိုတာ အေၾကာင္းမဟုတ္ပါဘူး
ကြၽန္ေတာ္က ပါရမီရွင္လို႔သတ္မွတ္ခံရေလာက္တဲ့ အသက္အရြယ္ကိုလည္း ေက်ာ္လြန္ေနပါၿပီဗ်ာ
ကြၽန္ေတာ့္အေျခအေနအရေတာ့
ကိုယ့္နာမည္အရင္းျပဳၿပီး “ႏွလံုးသားတစ္စံု“ကို
ေလာကအလယ္မွာထုတ္ျပဖို႔အတြက္
သင့္ေတာ္တဲ့အရြယ္တစ္ခုကို ေရာက္ေနၿပီလို႔ထင္ပါတယ္
ေနာင္လည္းပဲ အမ်ားႀကီးပိုၿပီးေတာ့ ႀကိဳးစားသြားမွာပါ
အခက္အခဲေတြလည္း အေတာ္မ်ားမ်ား ရိွလာႏိုင္ေသးတယ္လို႔ထင္ပါတယ္
ငံသြားလား
လီေဂ်ာ့ကူ အခုခ်ိန္ကစလို႔
မင္းကိုယ္တိုင္ရဲ႕စာကိုပဲေရးေတာ့
(Kyobo)
ၿပီးေတာ့ (Yes24)နဲ႔
(Aladdin)
အားလံုးမွာ အဆင့္(၁)ခ်ိတ္တယ္
အဆင့္(၁)
ေနာက္ၿပီး
စာမူကမ္းလွမ္းခ်က္လည္းရထားေသးတယ္
ဘာျဖစ္တယ္
ကြၽန္ေတာ္က
စာမူကမ္းလွမ္းခ်က္ရထားတာရိွလို႔
အဲဒီမွာစိတ္ႏွစ္ထားခ်င္တယ္
အဲဒါေျပာတာ
မွတ္မိေသးလား
အိမ္တံခါးဝမွာ အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ကေလး
ေက်ာင္းအေရွ႕ကိုလမ္းႀကံဳလို႔ ပို႔ေပးခဲ့လုိက္တယ္
အခ်ိန္ပိုင္းအလုပ္ လုပ္ခ်င္တယ္လို႔ဆိုတာပဲ
သူကအထက္တန္းေက်ာင္းသူမဟုတ္လား
အိမ္မႈကိစၥေတြကိုလည္း သူ႔အိမ္မွာ အၿမဲလုပ္ေနက်ဆိုၿပီးေျပာတာပါပဲ
စေနေန႔ ညေန
လာခဲ့လို႔ေျပာလိုက္
မဂၤလာပါ
- ေတာင္းပန္ပါတယ္ - ရတယ္ ရတယ္
- ကြၽန္မလုပ္လိုက္ပါ့မယ္ - မလုပ္နဲ႔ ရတယ္ ငါလုပ္မယ္
- ကြၽန္မလုပ္ပါ့မယ္ - ရတယ္
ရတယ္ ရတယ္
ေဟာလ္
ေဟာလ္က ဘာလဲ
အရမ္းေက်းဇူးတင္တယ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ပါအဘိုး
- နာမည္ေလးတဆိတ္ေလာက္ - ေဆာအြန္းဖာပါ
အြန္းဖာ
- ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ - ဖက္ေပးလို႔ရမလား
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္
မွန္ျပတင္းအစြန္းကိုတိုက္ရင္ေလ
လက္ေခ်ာင္းေတြ အလိုလိုေကြးလာတယ္
အကသင္တဲ့အခ်ိန္ကိုသတိရသြားလို႔
အလယ္တန္းပထမႏွစ္အထိ အကသင္တန္းတက္ခဲ့ေသးတယ္
အေဒၚ နည္းနည္းေလာက္ ထပ္သီေပးလို႔မရဘူးလား
နင္ဘယ္လိုအသက္႐ွဴမလဲ
စကတ္ေရာ
ဒီေလာက္လား
- ဒီလိုေလး - ေကာင္မစုတ္ေလး
အတြင္းခံေဘာင္းဘီေတာင္ေပၚေတာ့မယ္
သိၿပီ ဒီလိုေလး
အဘိုး
ခဲတံေတြက အားလံုးတံုးေနၿပီ
အြန္ဂ်ိဳက လွလွေလးခြၽန္ေပးရမလား
ဒီအတိုင္းထားလိုက္ပါ
ခြၽန္တဲ့ခဲတံဆိုတာ ဝမ္းနည္းစရာပဲ
ခဲတံက ဘာဝမ္းနည္းစရာလဲ
ဘာကိုဝမ္းနည္းတယ္လို႔ထင္လဲ
အဘိုး
ဟုိေလ
ခဲတံကေလ
ခြၽန္လို႔ဝမ္းနည္းတာလား
အဲဒါဆို ခြၽန္ေနတဲ့ခဲတံအားလံုးက ဝမ္းနည္းစရာလား
အဲဒီလိုဟာက
ကဗ်ာလား
အရာဝတၳဳတစ္ခုကို
လူတစ္ဦးခ်င္းျမင္ေယာင္တဲ့ပံုရိပ္က
တစ္ခါတေလ နတ္ဘံုနဲ႔ ငရဲဘံုတမွ်ကြာျခားတယ္
ခဲတံကိုစဥ္းစားလိုက္ရင္
ေက်ာပိုးအိတ္လြယ္ၿပီး ေက်ာင္းဆီ ေျပးသြားတဲ့ေကာင္ေလးကိုျမင္တယ္
တေဒါက္ေဒါက္နဲ႔
လြယ္အိတ္ထဲက
ခဲတံဘူးျမည္တဲ့အသံေလးကို
တအားႀကိဳက္ခဲ့တယ္
အရမ္းဆင္းရဲလို႔
ေက်ာင္းထြက္လိုက္ရတဲ့အခါ
တေဒါက္ေဒါက္
အဲဒီအသံက
ခဲတံေလးေတြရဲ႕ငိုသံနဲ႔ တူေနေတာ့တာေပါ့
ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔
ငါ့အတြက္က ခဲတံဆိုတာမ်က္ရည္ပါပဲ
အဘိုး
သမီးခဲတံကုိခြၽန္ေပးပါလို႔
နင္ကေျပာရင္
ငါ့အေနနဲ႔ အဲဒီစကားကိုဒီလိုၾကားလိမ့္မယ္
အဘိုး
သမီးမ်က္ရည္ကိုသုတ္ေပးပါ
အဘိုး
အဘိုး ကြၽန္မအြန္ဂ်ိဳပါ
အဘိုး
မိုးခ်ဳပ္ေတာ့မွ ဘာကိစၥလဲ
အဘုိးကလည္း တကယ္ပါပဲ
ေရစိုေနတာမျမင္ဘူးလား
ဆူဖို႔ကအရင္လား
အဘိုး
ကြၽန္မအိပ္သြားလိုက္မယ္
ဘာ
တည္းခြင့္ေပးပါ
ဒီေန႔ အိမ္ျပန္လို႔မရဘူး
ေခါင္းေမာ့ၾကည့္စမ္း
ေခါင္းေမာ့ျပစမ္းပါဆိုေန
အ႐ိုက္ခံထားရတာကိုး
ဘယ္သူလဲ
အသိေကာင္ေလးလား
အေမပါ
အေမ အေမလား
ကြၽန္မအေမက
အငယ္ေတြကိုေတာ့ မ႐ိုက္ေပမယ့္
တစ္ခါတေလ ကြၽန္မကို႐ိုက္တယ္
ဒီလိုျဖစ္တဲ့အခါတိုင္း
သြားသြားအိပ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းအိမ္ေတာ့ရိွပါတယ္
ေလာေလာဆယ္ အက်ႌအရင္လဲရလိမ့္မယ္
လိုက္ခဲ့
အဘိုး
တစ္ခုေလာက္ ေျပာျပလို႔ရလားဟင္
မိုးတိတ္သြားရင္ လိုက္ပို႔ေပးမယ္
ကြၽန္မတစ္ခုေလာက္ေျပာလို႔ရမလား
ေနာ္
ဟင္
ကြၽန္မတစ္ခုေလာက္ ေျပာျပခ်င္တာရလားလို႔ပါ
ရတာေပါ့
ကြၽန္မမွတ္မိသြားၿပီ
ျပဌာန္းစာအုပ္မွာဖတ္ခဲ့ရတဲ့ အဘိုးရဲ႕ကဗ်ာေပါ့
ဖေယာင္းပန္း ဟုတ္တယ္ေနာ္
ဖေယာင္းပန္းအုတ္ဂူဆီ ပ်ံသန္းလာတဲ့ငွက္ငယ္
ႏႈတ္သီးေလးနီရဲလို႔ ဝမ္းနည္းေနတဲ့ငွက္ငယ္
အနီေရာင္မ်က္ရည္စီးေၾကာင္းေလး
စြန္းထင္သြားတဲ့ငွက္ငယ္
အရင္တစ္ေခါက္စာေမးပြဲမွာလည္း ပါခဲ့ေသးတယ္
ဒါေပမဲ့ေလ
ကြၽန္မကေတာ့ေလ
ခဲတံကိုျမင္လိုက္ရင္
အေမ့ကိုသတိရတယ္
ငယ္ငယ္တုန္းကေပါ့
အေမက ကြၽန္မခဲတံကိုခြၽန္ေပးေနရင္းနဲ႔ေပါ့
ခဲတံခြၽန္ဓါးနဲ႔ သူ႔ေျခဖေနာင့္သားကို ျခစ္ေနခဲ့တာပါပဲ
ကုပ္ကုပ္ေလးထိုင္ၿပီးေတာ့
အေမက ေရခ်ိဳး႐ံုဝန္ထမ္းျဖစ္သြားခ်ိန္ကစၿပီး
အဲဒါမ်ိဳးမလုပ္ေတာ့ေပမယ့္ေပါ့
အခုဆိုရင္ ခဏခဏႏွာေစးလို႔
ဆံပင္ေလမႈတ္စက္နဲ႔အပူေပးရတယ္
ဘာကပိုဆိုးတဲ့အရာမွန္းမသိေတာ့ပါဘူး
အဲဒါေၾကာင့္
ခဲတံခြၽန္တဲ့ဓါးက ဝမ္းနည္းစရာလား
ေျခဖေနာင့္ကပဲ ဝမ္းနည္းစရာလား
အဲဒါဆိုရင္ ကဗ်ာျဖစ္တာေပါ့
ဝမ္းနည္းစရာခဲတံ
ဝမ္းနည္းစရာေျခဖေနာင့္
အဘိုး ကြၽန္မေျခေထာက္က လွတယ္မဟုတ္လား
- ေဟာလ္ - ေဟာလ္
အက်ႌလြတ္က်သြားလို႔ ေက်းဇူးတင္တာလား
အဘိုး
ထမင္းစားရေအာင္
မဂၤလာပါ
မင္း
ဘယ္လိုဝတ္ထားတာလဲ
အဘိုးအက်ႌပါ
ညဝတ္အိပ္လို႔အရမ္းေကာင္းတယ္
ဆရာ ဘယ္မွာလဲ
မသိဘူးေလ
စာၾကည့္ခန္းထဲမွာလား
အဘိုး
အိပ္ေရးဝပါတယ္ေနာ္
အင္း
ဆရာက ေပါင္မုန္႔မစားဘူး
မစားပါဘူးလို႔ဆုိေနမွပဲ
ေပါင္မုန္႔က ေရခဲေသတၱာထဲမွာရိွေနတာပဲ
အဲဒီဟာက ငါစားထားတာ
အဘိုးက စားခ်င္မယ္လို႔ထင္တာပါပဲ
မင္းကဘာသိလို႔လဲ
အဲဒါဆို ဆရာကေရာ အဘိုးအေၾကာင္းကို ေကာင္းေကာင္းသိလို႔လား
သိတာေပါ့
တကယ္လား
အဘိုး
ၾကည့္လိုက္ပါ အိမ္တြင္းျဖစ္ကလပ္ဆန္းဒဝစ္ခ်္
အရသာရိွမွာပဲေနာ္
ေရခဲေသတၱာထဲမွာ ပံုေနတာေတြက
ဒီလိုအႏုပညာထုတ္ကုန္ျဖစ္သြားတာကိုး
စားၾကည့္ပါ
ဆရာ ဆရာက ေပါင္မုန္႔မစားဘူးမဟုတ္လား
ဒါက ေပါင္မုန္႔မဟုတ္ဘူး ဆန္းဒဝစ္ခ်္ပဲမဟုတ္လား
ေကာ္ဖီလည္းယူလာခဲ့ပါ့မယ္
ဆရာ
သူက အထက္တန္းေက်ာင္းသူေလးပါ
အထက္တန္းေက်ာင္းသူ ဟုတ္တာေပါ့
ဘာလဲ
အဲဒါ ဘာမွားေနလို႔လဲ
ဘာျဖစ္တာလဲ
ဟင့္အင္း မဟုတ္ပါဘူး
မိုးၿခိမ္းသံက ဆူညံေနတာပဲ
အဘိုးကေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္ အဲဒီေလာက္တည္ၿငိမ္ေနႏိုင္တာလဲ
ကြၽန္မဆိုရင္ ေၾကာက္လို႔ ေသေတာ့မယ့္အတိုင္းပဲ
အျပစ္လုပ္ခဲ့တာမ်ားလို႔နဲ႔တူတယ္ အြန္ဂ်ိဳကေတာ့
အဲဒါေၾကာင့္ အဘိုးလက္ေမာင္းထဲကို ဝင္ပုန္းၿပီးအိပ္လိုက္တာေပါ့
မနက္ကၾကည့္ေတာ့
ခါးအနားမွာပုန္းေနတာပဲ
အဲဒီမွာ ပုန္းစရာေနရာရိွလို႔လား
ဒါနဲ႔ လည္ပင္းေအာက္မွာ
ေဆးမင္ေၾကာင္ေတြ႕တယ္
ထူးျခားတာပဲ
ဒန္းဆိုးထားတာ
ေဆးမင္ေၾကာင္မဟုတ္ဘူးလား
အဲဒါက သံုးေလးရက္ဆိုရင္ပ်က္သြားမွာ
မင္းအခု ဆရာ့အိမ္ကိုမလာနဲ႔ေတာ့
ဘာျဖစ္လို႔လဲ
လုပ္အားခေပးခဲ့တာက ရက္ေစ့သြားၿပီမို႔လို႔ ရၿပီ
ထူးဆန္းတာပဲ အဘိုးကေတာ့ တစ္ပတ္ႏွစ္ေခါက္လာခဲ့လို႔ေျပာတာပဲ
- ဘာ - ၿခံတံခါးေသာ့လည္းေပးတယ္
ေလွကားက အႏၲရာယ္ရိွတယ္တဲ့
ဟဲ့
ငါ့မွန္ေလး
အဲဒါကိုလြတ္က်ရလား ေတာင္ထိပ္မွာမွန္ၾကည့္စရာဘာရိွလို႔လဲ
အန္နာဆြီမင္းသမီးမွန္ပါလို႔ဆို
ဘယ္လိုလုပ္မလဲ
အန္နာဆြီ အဲဒါဘာမို႔လို႔လဲ တူတာတစ္ခုျပန္ဝယ္ေပးမယ္
အေမေပးခဲ့တဲ့ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ေလးပါဆို
တစ္ခုဝယ္ေပးမယ္လို႔ ခြၽတ္စြပ္တူတာျပန္ရရင္ ၿပီးေရာမဟုတ္လား
အဲဒါကဘယ္လိုလုပ္ ခြၽတ္စြပ္တူမွာလဲ
ဒီကေလး တကယ္ပဲ
ဆရာ့အျမင္မွာ ခြၽတ္စြပ္တူတယ္ဆိုေပမယ့္
ကြၽန္မအဖို႔ေတာ့ ငရဲဘံုနဲ႔နတ္ဘံုေလာက္ကြာတယ္
အေမပထမဆံုးေပးတဲ့ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ပဲလို႔
တူတာဝယ္ရင္ေတာင္ ထပ္တူမက်ႏိုင္ဘူး
အခုဘာေတြေျပာေနတာလဲ ဘာကထပ္တူမက်တာလဲ
ဆရာ
- ဆရာ ဘာလုပ္တာလဲ ဆရာ - အဘိုး
ဆရာ အဲဒီေနရာကအႏၲရာယ္မ်ားတယ္ ဘာလုပ္တာလဲ သတိထား
သတိထား ဆရာ ေျခေထာက္ ေျခေထာက္ ေျခေထာက္ေအာက္မွာ အဲဒီမွာ
- တစ္ခုခုလုပ္ပါဦး - အသာေန
ဟုိ ဟိုမွာ ေျခေထာက္ေအာက္မွာ သတိထားပါဆရာ ဆရာ
အဲဒီမွန္ကိုအိတ္ထဲထည့္ထားလို႔ ရမယ္ထင္တာပဲ
အိတ္ အိတ္ထဲထည့္ပါ
ဆရာ
- ဆရာ - သတိထား
ကိုင္ထားပါ
ဆရာ ဆရာ ဒီမွာ ဆရာ
ေရာ့
အေမဝယ္ေပးတာမို႔ တန္ဖိုးထားမွာပဲေပါ့
ဘာလို႔ဒီလိုလုပ္တာလဲ အႏၲရာယ္ရိွတာကို
အဘိုး
ဟိုေန႔ကေလ
အဘိုး ကြၽန္မကိုေမးဖူးတယ္မဟုတ္လား
ဘာလဲ
ကြၽန္မရင္ဘတ္ေပၚက ဒန္းပန္းခ်ီအေၾကာင္းကိုေျပာတာ
- အင္း ဟုတ္တယ္ - အဲဒီတုန္းကကြၽန္မသိတယ္
အဘိုး အဲဒါလုပ္ၾကည့္ခ်င္တယ္ဆိုတာ
ဟင့္အင္း မဟုတ္ပါဘူး
မဟုတ္ဘူးျငင္းေပမယ့္ စိတ္ထဲကေတာ့ လုပ္ခ်င္တာပဲမဟုတ္လား
ကြၽန္မေတာင္ လူႀကီးေတြလုပ္တာကို အားလံုးလုပ္ၾကည့္ခ်င္တာ
အဘုိးလည္း ကေလးေတြေဆာ့သလို လိုက္ေဆာ့ၾကည့္ခ်င္မွာပဲေပါ့
- တကယ္မဟုတ္ပါဘူးဆိုေန - အျမန္လာပါ လွဲေနလိုက္ပါ
အဘိုး ဒီမွာ ေျခေထာက္ေပၚလွဲလိုက္ပါ
ေျခေထာက္ကိုလား
အဲဒါမွ ပံုဆြဲေပးလို႔ရမွာေပါ့
အက်ႌၾကယ္သီး နည္းနည္းျဖဳတ္ရင္ရၿပီ
တစ္
ႏွစ္
သံုးလံုး
အဘိုး
ရင္ဘတ္ကေခ်ာမြတ္ေနတာပဲ
ဟုတ္လား
ခဏခဏမလႈပ္ပါနဲ႔
ပံုေကာင္းေကာင္းဆြဲလို႔မရဘူး
မ်က္လံုးမွိတ္ထားပါ
အင္း
ဒါနဲ႔ လူႀကီးေတြလည္း
အရမ္းယားတတ္တယ္နဲ႔တူတယ္
ကြၽန္မကေတာ့ ေျခက်င္းဝတ္ကို ကလိထိုးရင္ အယားဆံုးပဲ
ေျခမ်က္စိေနာက္က
ခ်ိဳင့္ေနတဲ့ေနရာကိုေပါ့
မလုပ္နဲ႔
အြန္ဂ်ိဳရဲ႕ေျခက်င္းဝတ္ေလးက
လက္တစ္ဆုပ္စာေတာင္မျပည့္ပါဘူး
သူ႔ေျခဖေနာင့္ေလးက ကြၽန္ေတာ့္လက္ေခ်ာင္းေတြၾကားထဲ
ေလွ်ာကနဲဝင္လာၿပီးေတာ့
အဲဒီကေလးက
တခစ္ခစ္
ရယ္သြမ္းေသြးေနခဲ့တယ္
ကြၽန္ေတာ့ေမးေအာက္ကိုဝင္လာတဲ့ အြန္ဂ်ိဳရဲ႕ဆံပင္က
သင္းသင္းေလး ေမႊးေနၿပီးေတာ့
ကြၽန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းက
သူ႔ဆံႏြယ္မွ်င္ေတြၾကားမွာ တိုးေဝွ႔က်ီစယ္လို႔ေနခဲ့တယ္
အဲဒီကေလးရဲ႕ပါးစပ္ကေန
တိုးညင္းတဲ့႐ိႈက္သံေလးကိုၾကားခဲ့ရတယ္
အဘိုး အဘိုး
အခုမ်က္လံုးဖြင့္လိုက္ပါ
ၾကည့္ၾကည့္ပါ
ကြၽန္မနဲ႔ ပံုစံအတူတူပဲေနာ္
ေအးကြယ္
အဲဒီလိုကိုး
မင္းကို ရင္ခြင္ထဲမွာ ေပြ႕ဖက္လဲေလ်ာင္းေစၿပီးေတာ့
တစ္ေန႔တာလံုး ဦးေခါင္းရယ္ ပခံုးရယ္
ခါးေလးရယ္ကို တယုတယပြတ္သတ္ရင္းနဲ႔
ရင္ဘတ္ေပၚမွာ နားအပ္လ်က္သား
မင္းရဲ႕ႏွလံုးခုန္သံကိုနားေထာင္ခဲ့တယ္
မင္းရဲ႕အသြင္က
ေျပာမျပတတ္ေအာင္ လွပေနခဲ့ၿပီးေတာ့
ေျပာမျပတတ္ေအာင္ ၾကင္နာစဖြယ္ရိွေနခဲ့တယ္
အြန္ဂ်ိဳေရ ဟို ငါ့ကို
တစ္ခုေလာက္ကူညီေပးႏိုင္မလား
မဟုတ္ဘူး ငါနည္းနည္းေနမေကာင္းျဖစ္ေနလို႔
ေဆးဝယ္လာေပးပါ
ေဆးလက္ဖက္ရည္နဲ႔ ကိုယ္ပူက်ေဆးဆိုရင္ ရၿပီထင္တာပဲ
ဆရာ
ဆရာ ရိွပါသလား
ဆရာ အရမ္းကိုယ္ပူေနလား
ဟဲ့
မင္း ဆရာ့ကို ဘာျဖစ္လို႔အဲဒီလိုလုပ္တာလဲ
- ဘာျဖစ္လို႔လဲ - ဆရာကမင္းထင္သလိုလူမ်ိဳးမဟုတ္ဘူး
သမာဓိဂုဏ္ရိွတဲ့ပုဂၢိဳလ္ပဲ
ကြၽန္မက အဘိုးကိုဘယ္လိုထင္ေနခဲ့တာမို႔လို႔လဲ
မင္းထင္သလိုတဲ့လား ကြၽန္မကဘာလုပ္မိလို႔လဲ
ကြၽန္မက အဘိုးကိုဘယ္လိုစဥ္းစားေနလို႔လဲ
ဘာအ႐ူးထတာလဲ မဂၤလာမရိွဘူး
ဘာအ႐ူးထတယ္ အ႐ူး အ႐ူးတဲ့လား
- ဘာလုပ္တာလဲ - မင္းတကယ္ပဲ နာခ်င္ၿပီလား
မင္းကဆရာ့ကို ေခ်ာက္ထဲတြန္းခ်ေနတာပဲ
ေခ်ာက္ထဲတြန္းခ်တယ္ ဟုတ္လား
မင္းက မွန္ကိုင္ၿပီး ေလွ်ာက္သြားမေနခဲ့ရင္ေတာင္
ဟုတ္တယ္ မွန္ မင္းက မွန္ေၾကာင့္နဲ႔ငိုမေနခဲ့ရင္ေတာင္
- ဆရာက အဲဒီလိုအႏၲရာယ္ကို - မွန္ျပဳတ္က်တာက ဘယ္သူ႔ေၾကာင့္လဲ
ဒါက
အဲဒီမွန္က ဘာမို႔လို႔လဲ
အဲဒါက အခ်ပ္ေလးငါးေထာင္ရိွတဲ့ စက္႐ံုထုတ္ေတြထဲကတစ္ခုပဲ
တူတာတစ္ခုဝယ္လိုက္ရင္ အဲဒါကအဲဒါပဲေပါ့
- ဒီေလာက္ေလးနဲ႔ အျဖစ္သည္းစရာရိွလား - အေမက၀ယ္ေပးတဲ့
- ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ပါလို႔ေျပာၿပီးၿပီမဟုတ္လား - အဲဒီေတာ့
ဘာျဖစ္လဲ မင္းအေမရဲ႕အခ်စ္က
အဲဒီမွန္ထဲမွာအရည္က်ိဳၿပီး ထည့္ထားတာမို႔လို႔လား
ဆရာ႔ကို စက္မႈေက်ာင္းသားဆိုတာ ေမ့ေနခဲ့တယ္
စက္မႈေက်ာင္းသား
ဆရာနဲ႔စေတြ႕တုန္းကအေၾကာင္းကို အဘိုးေျပာျပတယ္
ဘယ္လိုေျပာလဲ
ၾကယ္ခ်င္းမတူဘူးဆိုတာသိဖို႔
ဆယ္ႏွစ္ေတာင္ၾကာခဲ့တယ္တဲ့
ကဲ ဒီေနရာမွာ “ထိုအရာ” ဆိုတာကဘာလဲ
ၾကယ္
ေခတ္ေပၚကဗ်ာရဲ႕ Modernity နဲ႔ နားလည္ေက်နပ္မႈကိုရွင္းျပဖို႔အတြက္
ဒီထက္ေကာင္းတဲ့ဥပမာက မရိွဘူးလို႔ထင္တာပဲ
အထူးသျဖင့္ ဒီကဗ်ာက
မူလဇစ္ျမစ္ကို ပဓာနျပဳထားတာမို႔ ႀကီးမားတဲ့အဓိပၸါယ္ရိွေနတာေပါ့
ဒါေပမဲ့ေလ ဆရာ
အဲဒီၾကယ္နဲ႔အၿပိဳင္လွတဲ့အရာကို
ငန္းေပါက္ေလးရဲ႕အစာနဲ႔ ေထာင္နံရံအျဖစ္
ႏိႈင္းယွဥ္တင္ျပတာက
ကဗ်ာဆန္တဲ့အာ႐ံုစြမ္းရည္လို႔ ဆိုလိုတာလား
မင္းက ဘယ္သူလဲ
အခုမွျမင္ဖူးတယ္ထင္တာပဲ
ဟုတ္ကဲ့ ကြၽန္ေတာ္က စက္မႈတကၠသိုလ္ အင္ေအာ္ဂဲနစ္အင္ဂ်င္နီယာဌာန ဒုတိယႏွစ္
ေဆာဂ်ီအူျဖစ္ပါတယ္
မင္းကို ၾကယ္ကလွပတဲ့အရာျဖစ္တယ္လို႔
ဘယ္သူသတ္မွတ္ေပးခဲ့လဲမသိေပမယ့္
ၾကယ္ဆိုတာ လွပတဲ့အရာလည္းမဟုတ္ဘူး
အက်ည္းတန္တဲ့အရာလည္းမဟုတ္ဘူး
ၾကယ္ဟာ ဒီအတိုင္း ၾကယ္ျဖစ္ေန႐ံုေလးပဲ
ခ်စ္တဲ့သူအဖို႔ ၾကယ္ကို လွတယ္လို႔ျမင္ေကာင္းျမင္မယ္
ဆာေလာင္သူအေနနဲ႔ေတာ့ ၾကယ္ကို
ဆန္စပါးလို႔ျမင္ေနေလာက္တာပဲ မဟုတ္လား
အင္ေအာ္ဂဲနစ္ဌာနဆိုရင္ ၾကယ္ကို
ဇီဝပိုးမႊားလို႔လည္းျမင္သြားႏိုင္တာပဲ
ဆရာ
ဇီဝပိုးမႊားမဟုတ္ပါဘူး
သတၱဳကုန္ၾကမ္းအထူးျပဳေမဂ်ာပါ
ၿပီးေတာ့ ဘာအေၾကာင္းေျပာေသးလဲ
အဘိုးေထာင္ထဲမွာရိွတုန္းကအေၾကာင္း
ေထာင္မွာ ကားျပင္တဲ့နည္းလည္းသင္ခဲ့တယ္တဲ့
သူ႔ဘာသာ ကားကိုျဖဳတ္ၿပီးေတာ့ ျပန္လည္းဆင္ႏိုင္တယ္တဲ့
ငါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ဘာအေၾကာင္းေျပာလဲလို႔
မသိဘူးေလ
ကြၽန္မၾကားဖို႔မသင့္တဲ့ အေၾကာင္းအရာရိွလို႔လား
ဒါမွမဟုတ္ ကြၽန္မကို ဝန္ခံခ်င္တဲ့အေၾကာင္းအရာရိွေနတာလား
ဒါက “ႏွလံုးသားတစ္စံု”ဆိုတာကိုး
ဒီစာအုပ္ဖတ္ၾကည့္ခ်င္တယ္
ငွားပါ
မင္း အဲဒါက ဖတ္ၿပီးၿပီလား
ဘာကိုလဲ
“ႏွလံုးသားတစ္စံု” ကိုေျပာတာ
ဆရာ့ဝတၳဳလား
မဖတ္ရေသးပါဘူး
အစမ္းစာေမးပြဲေၾကာင့္ အခ်ိန္မရလို႔ပါ
မဖတ္ရေသးရင္မဖတ္နဲ႔ေတာ့ေလ
လူၿပိန္းႀကိဳက္ဝတၳဳပဲ ဘာအႏွစ္သာရမွမရိွဘူး
ဟဲ့ ေနဦး
ဒါဘာလုပ္တာလဲ
ဘာျဖစ္လို႔လဲ
အဘုိးစာေရးတဲ့အခါ ဒီဗီ႐ိုထဲမွာထည့္သိမ္းတာပဲ
- ေနရာက အရမ္းေဝးတယ္မဟုတ္လား - ခဏေလး
မင္း ဆရာစာေရးတာကို ၾကည့္ဖူးလား
သြားလုိက္လာလိုက္နဲ႔ ပင္ပန္းမွာပဲမဟုတ္လား
ဒီေနရာကအေတာ္ပဲ
မလုပ္နဲ႔ မလုပ္နဲ႔
ဆရာက ေနရာေလွ်ာက္ေျပာင္းတာကိုမႀကိဳက္ဘူး
ဆရာက ေနရာေျပာင္းရင္မႀကိဳက္ဘူး
ဒီေလာက္လွတဲ့ဗီ႐ိုကို ေခ်ာင္ထဲထားေတာ့ဘာထူးမွာလဲ
မင္းမေမြးခင္တည္းက အဲဒီေနရာမွာရိွေနခဲ့တာပဲ
မင္းအသက္ထက္ပိုၿပီးေတာ့ အၾကာႀကီးရိွေနခဲ့တာ
ကြၽန္မထက္ပိုၿပီး အသက္ႀကီးေတာ့ဘာျဖစ္လဲ
ဘယ္ေရႊ႕မွာလဲ ဟိုေနရာက ပိုေကာင္းပါတယ္လို႔ဆိုေနမွပဲ
ေဘးဖယ္ ေဘးဖယ္
ဆင္းေတာ့ မင္းဒီလိုလုပ္တာနဲ႔ပဲ ငါက မေရႊ႕ႏုိင္ဘူးထင္လို႔လား
မလုပ္နဲ႔ ဘာလုပ္တာလဲ
အျမန္ဖယ္ ဆင္းခဲ့ ဖယ္ေနစမ္းပါ ဖယ္ေပးေတာ္မူပါ ေဘးဖယ္ေန
- အျမန္ေဘးဖယ္ - မရပါဘူး
ဖယ္လို႔ေျပာေနတယ္ အမေလး
တကယ္ပဲ မလုပ္နဲ႔လို႔ေျပာၿပီးၿပီ
ဖယ္ေနစမ္းပါ ျမန္ျမန္ ဒီေကာင္မေလး
အဘိုးလာၿပီ
ဖယ္လို႔ေျပာေနတယ္မဟုတ္လား ထြက္ခဲ့ ထြက္ခဲ့
အဘိုး အဘိုး
အဘိုး ကြၽန္မကေလ ဒီေန႔တစ္ရက္လံုး စာၾကည့္ခန္းကိုသန္႔ရွင္းေရးလုပ္ထားတယ္
- ဟုတ္လား - ဟုတ္ကဲ့
စာေတြကိုေတာ့ လက္နဲ႔သိပ္မထိပါဘူး
အဘိုး ဟိုဗီ႐ိုအပုေလးကိုေလ အဘိုးသက္သာေအာင္လုိ႔ေနရာေရႊ႕တာကို
ဆရာေဆာက ေရႊ႕ခြင့္မေပးဘူး
ဘာလုပ္တာလဲ
အြန္ဂ်ိဳေရ ဒီအတိုင္းပဲထားလိုက္ပါ
ပရိေဘာဂဆိုတာလည္း
သစ္ပင္ျဖစ္ဖူးတဲ့အတိတ္ေၾကာင့္
တစ္ေနရာတည္းမွာပဲ အျမစ္ကုပ္ရတာကို ႏွစ္သက္တဲ့သဘာဝရိွတယ္
နင္မေမြးခင္တည္းက အဲဒီေနရာမွာရိွေနခဲ့တာကို
ဆြဲႏႈတ္ပစ္လိုက္ရင္ေကာင္းပါ့မလား
ေတာင္းပန္ပါတယ္
ဆရာ ကြၽန္ေတာ္ ႐ံုးအဖြဲ႕ေတြ႕ဆံုပြဲကို ခ်ိန္းထားလိုက္ပါၿပီ
တနလၤာေန႔ ေန႔ခင္းဘက္ဆို အဆင္ေျပပါတယ္ေနာ္
ဆရာႀကိဳက္တဲ့ ဒုန္ဆြန္းရပ္ကြက္က
႐ိုးရာစားေသာက္ဆိုင္မွာ ႀကိဳတင္စာရင္းေပးထားပါတယ္
- ဘယ္သူေတြ လာမယ္တဲ့လဲ - ေကာင္စီကလူေတြနဲ႔
ဖေယာင္းပန္းစာေပျပတိုက္ကလူေတြ အားလံုးလာမွာပါတဲ့
အဲဒီကိုကြၽန္မလည္းလိုက္မယ္
အဘိုး
ကြၽန္မလည္း အဲဒီကိုသြားလို႔မရဘူးလား
အဲဒီေနရာကို ဘာမွတ္လို႔လဲ
အဲဒီေနရာကဘာမို႔လို႔ သြားလို႔မရတာလဲ
ကြၽန္မေက်ာင္းဆင္းတဲ့အခါ ဟယ္ဟြာရပ္ကြက္ကိုသြားၿပီးေတာ့
အဘိုးနဲ႔အတူတူ ကားစီးၿပီးလိုက္ခဲ့ရင္ရတာပဲ
ေျခာက္နာရီေလာက္ဆိုရင္ ရပါတယ္
- ဟုတ္ကဲ့ - အရသာရိွတာေလးစားၾကတာေပါ့
တကယ္ေနာ္ အဘိုး
အရမ္းအရသာရိွတာကို စားဖို႔သြားမယ္ေနာ္
ကြၽန္မတို႔ဘာသာ
အဘိုး
ဒါနဲ႔ေလ “ႏွလံုးသားတစ္စံု”ကို ဖတ္ၾကည့္ၿပီးၿပီလား
ႏွလံုးသားတစ္စံု
အြန္ဂ်ိဳက ႏွလံုးတစ္စံုကိုဖတ္ထားတာလား
ဟုတ္ကဲ့
ေအးပါ ဘယ္လိုေနလဲ
အေတာ္ေလးအံ့ၾသသြားတယ္ တကယ္စိတ္ဝင္စားဖို႔ေကာင္းတာပဲ
အဘိုးကေရာဟင္
အေပ်ာ္ဖတ္ဝတၳဳဆိုေပမယ့္
သာမန္အေပ်ာ္ဖတ္ဝတၳဳေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့
ကဗ်ာဆန္ၿပီးေတာ့
- လူ႔သဘာဝဆန္းစစ္မႈကလည္းေျပာင္ေျမာက္တယ္ - ဆရာ
ဒါေပမဲ့ ဆရာေဆာကေတာ့ စိတ္တိုင္းက်ပံုမရပါဘူး
အႏွစ္မရိွတဲ့ လူၿပိန္းႀကိဳက္ဝတၳဳပဲတဲ့
မဟုတ္ပါဘူး ဆရာ အဲဒီလိုမဟုတ္ပါဘူး
သားသမီးက ဘယ္ေလာက္ပဲဆိုးေနပါေစ ဘယ္မိဘကမွ ပစ္ပယ္႐ိုးထံုးစံမရိွဘူး
- ဆရာလည္း တစ္ခြက္ေသာက္ပါ - ဆရာ
စကားတစ္ခြန္းေလာက္
“ဖေယာင္းပန္း”ထဲမွာပါတဲ့
အဲဒီအစ္မက
ဘယ္ႏွႏွစ္အရြယ္လဲသိလား
ဆရာ့ကိုဆြဲဖက္ၿပီးေတာ့
ကြန္ျမဴနစ္ေတြလက္ထဲကေန ကယ္ေပးခဲ့တယ္ဆိုတဲ့အစ္မလား
အဲဒီတုန္းက အဲဒီအစ္မက
၁၇ ႏွစ္အရြယ္ပဲ ၁၇ ႏွစ္
စာေပျပတိုက္ကိစၥေလ ဆရာ
- ငါသြားေတာ့မယ္ - ထမင္းလည္းမစားဘူး
တစ္ဇြန္းမွေတာင္မစားဘဲနဲ႔ ျပန္ေတာ့မလုိ႔လား ဘယ္သြားစရာရိွလို႔လဲ
ဒါက ဆရာ့ေၾကာင့္စုေဝးတဲ့ပြဲေလးပဲေလ
ဆရာ ေပ်ာ္စရာကိစၥမ်ားရိွေနလို႔လား
ဧကႏၲ ခ်စ္သူရေနတာမဟုတ္လား
- တစ္ခုျပေပးရမလား - ဆရာ ဒီေနရာႀကီးမွာ
တက္တူးထုိးထားတာလား
စတိုင္က်တယ္ တကယ္ေခတ္ေရွ႕ေျပးတာပဲ
မိုက္ပါတယ္ဗ်ာ
စာေပျပတိုက္ကေတာ့ ငါေသမွဖြင့္ပါ
ဒါေပမဲ့ ၾကာၾကာေလးေတာ့ ေစာင့္ရလိမ့္မယ္
ေကာင္းေကာင္းျပန္ပါဆရာ
- ဖုန္းဆက္လိုက္ပါ့မယ္ - သတိထားၿပီးျပန္ပါ
ဟိုလူေတြ ငါ့ကို
ေခါင္းတလားထဲျမန္ျမန္ထည့္ပိတ္ဖို႔ ေဇာသန္ေနၾကတာပဲ
အရွင္လတ္လတ္ႀကီးရိွေနတဲ့လူကို ဘာစာေပျပတိုက္လဲ
အရင္သြားၿပီ
ေဆာဂ်ီအူ အဲဒီသူငယ္က ဘာျဖစ္လို႔ ဆရာ့ေနာက္က
တေကာက္ေကာက္လိုက္ေနတာလဲ
တေကာက္ေကာက္လိုက္သတဲ့လား
ေကာက္စားခ်င္တာေလးရိွလို႔ လိုက္ေနတာပဲ
ေလးစားမႈ ဒီအတိုင္း ေလးစားမႈေၾကာင့္ပဲ
- ေလးစားမႈ ဟုတ္လား - ဘာလိုအပ္ေသးလို႔လဲ
အဘိုး
ခ်ိန္းထားတဲ့အခ်ိန္က မိနစ္ ၂၀ လိုေသးတယ္
- ေစာင့္ေနခဲ့တာလား - ဒီကေလးကေတာ့
ဒီလိုေနရာကို ပထမဆံုးေရာက္ဖူးတာမဟုတ္လား
ဒီဆိုင္ေလးက ေနရာထိုင္ခင္းေကာင္းတယ္
ဟိုဘက္သြားရင္ ပံုစံမတူတဲ့အဆင္အျပင္ရိွတယ္
ခြင့္ျပဳပါခင္ဗ်ာ
ဥသွ်စ္သီးလက္ဖက္ရည္က ဘယ္သူမွာတာလဲ ဒီဘက္
အဘိုးပါ
- ေဟာလ္ - ခင္ဗ်ာ
ဘာမ်ားမွားသြားလဲမသိဘူး
- မဟုတ္ပါဘူး - ေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို႔
ေက်းဇူး
ဒီဟာမွာတာမွန္ပါတယ္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္
ဟုတ္ကဲ့ပါ ေကာင္းေသာအခ်ိန္ေလးျဖစ္ပါေစ
အဘိုး အဲဒီေတာ့ ေဟာလ္ ဆိုတာကေလ
ဒီေခတ္ကေလးေတြသံုးတဲ့စကားပါ
ေၾကာင္အမ္းသြားတဲ့အခါ အံ့အားသင့္တဲ့အခါ
ထိတ္လန္႔တဲ့အခါ ဆန္းသစ္တဲ့အခါ
အဲဒီလိုအခ်ိန္မွာ သံုးတဲ့စကားပါ
ေက်းဇူးတင္တယ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္မဟုတ္ဘူးေပါ့
ဟုတ္ကဲ့
ဟားလ္
ဗုဒၶဘာသာမွာေတာ့ ဟားလ္ဆိုတာရိွတယ္
တစ္စံုတစ္ရာကိုသိျမင္ နားလည္သြားတဲ့အဓိပၸါယ္ပဲ
ဟားလ္
ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဘာသိျမင္သြားတာလဲ
ဒီတစ္ခါကေတာ့ တပည့္က ဆရာ့ကိုစမ္းသပ္ဖို႔လုပ္တဲ့အခါ
ဆရာက ျပန္ဆံုးမတဲ့အဓိပၸါယ္ ဟားလ္ပဲ
ေဟာလ္
စိတ္ဝင္စားဖို႔လည္းမေကာင္းဘူး
ဘယ္လိုလုပ္မလဲ
အြန္ဂ်ိဳ
လူမရိွဘူးလား
ဆရာ
ဆရာလီေဂ်ာ့ကူ
ဆရာ
ဖုန္းမကိုင္လို႔ပါ
အသိေပးစရာလည္းရိွလို႔
ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ နာမည္ကိုေတာ့
ဖေယာင္းပန္းအမွတ္တရျပခန္းဆိုၿပီး ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္
စာေပျပတိုက္ဆိုတာကိုဖယ္လိုက္ပါၿပီ
ဒါနဲ႔
အဲဒီမွာ ဆရာ့လက္ေရးစာမူကို ခင္းက်င္းျပခ်င္ပါတယ္တဲ့
- ေကာင္းၿပီေလ - ဟုတ္ကဲ့
ေကာင္တီ႐ံုးကလူေတြ အရမ္းေပ်ာ္သြားမွာပါ
ဒါနဲ႔ စာေရးဆရာေဆာလည္းမျမင္ပါလား
အေရာင္းရဆံုးစာအုပ္ပိုင္ရွင္ကေတာ့ အလုပ္႐ႈပ္ေနမွာေပါ့
ေအးပါ “ႏွလံုးသားတစ္စံု”က ဘယ္ႏွအုပ္ေရာင္းၿပီးၿပီလဲ
အုပ္ေရ ၈ သိန္းေက်ာ္ပါတယ္
“ႏွလံုးသားတစ္စံု” နဲ႔တင္ ဆရာေဆာရသြားတဲ့စာမူခက
အုပ္ေရ ၈ သိန္း
အရင္တစ္ပတ္က အုပ္ေရ ၃ ေသာင္းထပ္႐ိုက္တာမို႔
အတိအက် ရွစ္သိန္းသံုးေသာင္းပါပဲ
ေရာင္းထြက္တဲ့အုပ္ေရ ပိုၿပီးတိုးလာေလေလ
ရသစာေပအစစ္နဲ႔ ပိုၿပီးေဝးကြာေလေလ ျဖစ္မွာက အမွန္ပဲမဟုတ္လား
ဒါေပမဲ့ ကံေကာင္းစြာပဲ ဆရာေဆာကေတာ့
ဒီယုန္ႏွစ္ေကာင္လံုးကိုဖမ္းထားၿပီထင္ပါတယ္
ရသေက်းရြာမဂၢဇင္း
ေဆာင္းဦးရာသီအတြဲမွာတင္ထားတဲ့ ဝတၳဳတိုေလးရိွပါတယ္
ဝတၳဳတို
ဟုတ္ကဲ့
ဆရာေဆာရဲ႕လက္ရာထဲကမွ အေကာင္းဆံုးလို႔ဆိုႏိုင္ၿပီးေတာ့
ရသစာေပအလႊာထဲမွာ
သိပ္ေကာင္းတဲ့ဝတၳဳတိုတစ္ပုဒ္ ထြက္ေပၚလာၿပီလို႔ေျပာဆိုေနၾကပါတယ္
အဲဒီေလာက္ေတာင္ ေကာင္းလား
- ေခါင္းစဥ္က ဘာတဲ့လဲ - ဆရာဖတ္ၾကည့္ခဲ့ရမွာ
ေခါင္းစဥ္က အြန္ဂ်ိဳတဲ့ အြန္ဂ်ိဳ
အြန္ဂ်ိဳ
ဟုတ္ကဲ့ နာမည္ကအြန္ဂ်ိဳပါပဲ
အထက္တန္းေက်ာင္းသူေလးရဲ႕ နာမည္ေပါ့
ဆရာ
ဆရာ ကြၽန္ေတာ္ျပန္လိုက္ပါဦးမယ္
ဆရာ ၾကြပါခင္ဗ်ာ
ရသေက်းရြာမဂၢဇင္း ေဆာင္းဦးရာသီအတြဲရိွလား
ဟုတ္ကဲ့ အဲဒါက အသစ္ထြက္ စာအုပ္တန္းဘက္မွာ ရိွပါတယ္
လူအေတာ္မ်ားမ်ား လာရွာၾကတာပဲ ထူးထူးျခားျခား
ဟုတ္ကဲ့ အဲဒီဘက္မွာပါ
ဆရာ ကြၽန္ေတာ္လာပါၿပီ
ဆရာ
လက္ဖက္ရည္ေႏြးေႏြးေလးေသာက္လိုက္ပါ
အဆိပ္ပါမွာစိုးလို႔ မေသာက္ရဲဘူး
အခုထိ ေျပာစရာစကားက်န္ေသးလား
အရမ္းလွပလို႔
လွပလြန္းလို႔ အဲဒီလိုလုပ္ခဲ့မိတာပါ
ဘာ
လွပတယ္
ဆရာ့စာမူကိုဖတ္လိုက္တဲ့အခိုက္အတန္႔မွာ အရမ္းလွပလို႔
အဲဒါကို ဗီ႐ိုထဲမွာပဲႏွစ္ျမႇဳပ္ထားလိုက္ရင္ အရမ္းႏွေျမာစရာေကာင္းလို႔
ေလာကအလယ္မွာထုတ္ေဖာ္ျပရမယ္ဆိုၿပီး
အဲဒါက ဆင္ေျခေပးေနတာလား
သူခိုးအဆင့္ကမ်ား
လွပတယ္တဲ့စကားကိုထည့္ေျပာရဲသလား
ကြၽန္ေတာ့္ကိုဒီလိုျဖစ္ေအာင္လုပ္တာ ဆရာပဲမဟုတ္လား
ဘာေျပာတယ္
ႏွလံုးသားတစ္စံုကို ကြၽန္ေတာ့္ကိုယ္စား ေရးေပးမယ္ဆိုၿပီးေျပာခဲ့တာဆရာပါပဲ
ဆရာလုပ္ခ်င္ေနခဲ့တဲ့အရာပဲမဟုတ္လား
အေပ်ာ္သက္သက္ဝတၳဳေရးခဲ့တာပဲမဟုတ္လား
လမ္းဖြင့္ေပးခဲ့တာပဲေဟ့ေကာင္
အစြမ္းအစမရိွတဲ့လူက ငါ့ေဘးနားမွာ တံေတြးမ်ိဳခ်ေနလြန္းလို႔
သနားတာနဲ႔ပဲ လမ္းစရွာေပးတယ္ သေဘာထားၿပီး ေရးေပးခဲ့တာပဲ
အဲဒီဟာကအရမ္းထေပါက္ျဖစ္ၿပီးေတာ့
ေငြအမ်ားႀကီးဝင္ေနလို႔မေက်နပ္ဘူးလား
ငါေရးတာပဲ ငါ့ဥစၥာပဲလို႔ေျပာခ်င္တာလား
ရင္ထဲပူေလာင္ၿပီးေတာ့ ႐ူးေတာ့မယ့္အတိုင္းပဲ
ကြၽန္ေတာ့္ကိုယ္ကြၽန္ေတာ္ ဘယ္သူမွန္းေတာင္မသိေတာ့ဘူး
ကြၽန္ေတာ္ကေဆာဂ်ီအူလား လီေဂ်ာ့ကူရဲ႕မ်က္ႏွာဖံုးလား
မ်က္ႏွာဖံုးဘဝနဲ႔ေနရင္း
ကြၽန္ေတာ္ ဘာကိုမ်ားရလိုက္သလဲ
ပိုက္ဆံလား
ျပန္ေပးရမလား အဲဒီစာမူခ
မင္းပါးစပ္မပိတ္ဘူးလား
ႏွလံုးသားတစ္စံုကို ကိုယ္စားေရးေပးခဲ့ၿပီးမွ ဒီတစ္ပုဒ္က ဘာျပႆနာမို႔လို႔လဲ
- ေတာ္ေတာ့လို႔ေျပာေနတယ္ - ကမာၻေပၚမွာရိွရိွသမွ်လူေတြကေလ
ဘယ္သူမဆို အသက္ခုနစ္ဆယ္အဘိုးႀကီးနဲ႔
အထက္တန္းေက်ာင္းသူေလးရဲ႕ဆက္ဆံေရးကို အခ်စ္လို႔မယူဆပါဘူး လံုးဝပဲ
ကဲ့ရဲ႕ေဝဖန္ၾကမွာပါပဲဆရာ
အဲဒါက ညစ္ပတ္တဲ့အ႐ႈပ္ဇာတ္ပါပဲလို႔
ဆရာ့နာမည္နဲ႔ေဖာ္ျပလို႔ရတာလည္း မဟုတ္ဘူး သိသားပဲမဟုတ္လား
လူထုကိုယ္စားျပဳ ကဗ်ာဆရာႀကီးက
ကေလးသာသာေက်ာင္းသူေလးနဲ႔
ခ်စ္တင္းေႏွာတဲ့ဇာတ္ေၾကာင္းကို ေဖာ္ျပဖို႔မသင့္ပါဘူးလို႔
ညစ္ပတ္တယ္ဟုတ္လား
- ဆရာက အိုမင္းေနပါၿပီလို႔ - ညစ္ပတ္တယ္ေပါ့ေလ
ဆရာက အဘုိးအုိတစ္ေယာက္ပါပဲ ဘာျဖစ္လို႔မသိတာလဲ အဲဒါကို
ေခြးေကာင္
ငါ့အေရွ႕ကိုထပ္ေရာက္မလာနဲ႔
မင္းမ်က္လံုးကိုျမင္႐ံုနဲ႔တင္ ငါေၾကာက္တယ္ ၾကက္သီးထတယ္
အသံၾကားလိုက္႐ံုနဲ႔တင္ အန္ခ်င္တယ္
သူခိုးေကာင္
နဂိုတည္းက ယုတ္မာတဲ့ေကာင္
အဲဒီမ်က္လံုး
အဲဒီမ်က္လံုးကို အရင္ကတည္းက သေဘာမက်ခဲ့ဘူး
အဲဒီအထဲမွာ ေကာက္က်စ္မႈေတြရိွတာကို
အေစာႀကီးတည္းက ငါသိေနခဲ့တယ္
ဘာစုိက္ၾကည့္တာလဲ မ်က္လံုးကိုေဖာက္ထုတ္ပစ္ရမလား
လွ်ာအ႐ိုးမရိွတိုင္းကို ရာရာစစေျပာရဲတယ္
ညစ္ပတ္တဲ့အ႐ႈပ္ဇာတ္ဟုတ္လား
ဒီေကာင္
အထဲမွာရိွတာသိပါတယ္
အဘိုးဘာျဖစ္လို႔တံခါးဖြင့္မေပးဘဲ ေနတယ္ဆိုတာ နားမလည္ေတာ့ဘူး
အဘိုးဒီလိုလုပ္ရင္
ကြၽန္မ စာက်က္မေျဖာင့္လို႔
တကၠသိုလ္ေတာင္ ေရာက္ပါ့မလားမသိဘူး
ဘာေၾကာင့္မ်ား
ဘာေၾကာင့္မ်ား ရင္ထဲက နာက်င္ေနတာပါလိမ့္
ဘာျဖစ္လို႔ ဒီလိုမ်ိဳးရင္ထဲက နာေနမွန္းမသိေတာ့ပါဘူး
အြန္ဂ်ိဳရဲ႕ေျခက်င္းဝတ္ေလးက လက္တစ္ဆုပ္စာေတာင္မျပည့္ပါဘူး
သူ႔ေျခဖေနာင့္ေလးက
ကြၽန္ေတာ့္လက္ေခ်ာင္းေတြၾကားထဲ ေလွ်ာကနဲဝင္လာၿပီးေတာ့
အဲဒီကေလးက တခစ္ခစ္ရယ္သြမ္းေသြးေနခဲ့တယ္
ကြၽန္ေတာ့္ေမးေအာက္ကိုဝင္လာတဲ့ အြန္ဂ်ိဳရဲ႕ဆံပင္က သင္းသင္းေလးေမႊးေနၿပီးေတာ့
ကြၽန္ေတာ့္ႏႈတ္ခမ္းက သူ႔ဆံႏြယ္မွ်င္ေတြၾကားမွာ
တိုးေဝွ႔က်ီစယ္လို႔ေနခဲ့တယ္
အဲဒီကေလးရဲ႕ပါးစပ္ကေန
တိုးညင္းတဲ့႐ိွဳက္သံေလးကိုၾကားခဲ့ရတယ္
မင္းကို ရင္ခြင္ထဲမွာ ေပြ႕ဖက္လဲေလ်ာင္းေစၿပီးေတာ့
တစ္ေန႔တာလံုး ဦးေခါင္းရယ္ ပခံုးရယ္
ခါးေလးရယ္ကို တယုတယပြတ္သပ္ရင္းနဲ႔
ရင္ဘတ္ေပၚမွာ နားအပ္လ်က္သား မင္းရဲ႕ႏွလံုးခုန္သံကို နားေထာင္ခဲ့တယ္
မင္းရဲ႕အသြင္က ေျပာမျပတတ္ေအာင္ လွပေနခဲ့ၿပီးေတာ့
ေျပာမျပတတ္ေအာင္ ၾကင္နာစဖြယ္ရိွေနခဲ့တယ္
ဖတ္ေနတာလား
အြန္ဂ်ိဳက “အြန္ဂ်ိဳ”ကိုဖတ္လိုက္ရတာပဲ
ဝတၳဳဆရာေတြက အားလံုးဒီလိုပဲလား
သူမ်ားအေၾကာင္းကိုခိုးေရးၿပီးေတာ့
နာမည္ကိုလည္း မဆင္မျခင္ယူသံုးတယ္
စိတ္မေကာင္းပါဘူး
ဒါက ဆရာေရးတဲ့စာဟုတ္ရဲ႕လား
အဘိုးကို ကြၽန္မကဒန္းပန္းခ်ီဆြဲေပးတဲ့ကိစၥ
ဘယ္လိုသိသြားတာလဲ
အဲဒါက ဆရာေျပာျပလို႔သိတာ
အဘိုးကလား
ဆရာ့ကို ေျပာျပခဲ့တာလား
ဆရာတို႔ၾကားမွာ လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္မရိွဘူးလား
ေျပာပါဦး ႏွစ္ေယာက္သား ဘာေတြလဲ
ငါအခ်စ္ဆံုးနဲ႔
အေလးစားရဆံုး ငါ့ရဲ႕ဆရာသမား
အေဖတစ္ေယာက္လိုပဲ
ဒါဆို ဆရာလည္း
အဘိုးကိုအကုန္ေျပာျပတာပဲလား
အင္း
ဝတၳဳထဲမွာေတာ့
ကြၽန္မက သိပ္လွေနတာပဲ
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္
ကြၽန္မကိုဘာလို႔ဒီလိုလုပ္တာလဲ
ကြၽန္မကိုသေဘာက်လို႔ ဒီလိုလုပ္တာလား
အထီးက်န္လို႔ပါ အထီးက်န္လို႔
ဒီလိုကိစၥလည္း
အဘိုးကိုေျပာျပမွာလား
ဆယ္သြယ္ဖို႔အခ်ိန္ေရာက္ေနၿပီကို
ဆုကေပးပါ့မလား
အေရာင္းရဆံုးလို႔ဆိုေပမယ့္ အေပ်ာ္ဖတ္ဝတၳဳပဲေလ
လာၿပီ
ယီဆန္းစာေပဆု
ေဆာဂ်ီအူရဲ႕ “အြန္ဂ်ိဳ”
တကယ္လား
တကယ္ေပါ့ အြန္ဂ်ိဳ
ယီဆန္းစာေပဆုကိုေပးတယ္ေပါ့
ေပးပါတယ္လို႔ေျပာသားပဲမဟုတ္လား
အကဲျဖတ္သူေတြက ထမင္းစားဖို႔သြားတယ္တဲ့
တကယ္ပဲ
ဒါနဲ႔
ဆရာလီေဂ်ာ့ကူက “အြန္ဂ်ိဳ”ကိုဖတ္ၿပီးၿပီလား
- ဟုတ္ကဲ့ - ဘာေျပာလဲ
ဒီလိုေျပာပါတယ္
မင္းက
ငါ့စိတ္ထဲဝင္ၿပီး
ွေမႊေႏွာက္သြားတဲ့အတိုင္းပဲတဲ့
ေၾကာက္တယ္တဲ့
စာေရးဆရာေဆာ
ဆရာလီေဂ်ာ့ကူက မလာႏိုင္ဘူးဆို
- ဒါနဲ႔ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ - ေရာက္ေနၿပီ
ေရာက္ေနၿပီပဲမဟုတ္လား
၃၅ ႀကိမ္ေျမာက္ အီဆန္းစာေပဆုခ်ီးျမႇင့္ပြဲ
အထူးဆု စာေရးဆရာေဆာဂ်ီအူ
ဆုရလက္ရာ “အြန္ဂ်ိဳ”
ယေန႔အစီအစဥ္မွာမပါဝင္ေပမယ့္
ဂုဏ္ျပဳစကားဆိုေပးဖို႔ အထူးပုဂၢိဳလ္တစ္ဦး ေရာက္ရိွေနပါတယ္
ဒီပုဂၢိဳလ္ဟာ ကြၽန္မမွတ္မိသေလာက္ေတာ့
အမ်ားျပည္သူေရွ႕မွာ လူလံုးထြက္ျပတာမ်ိဳးမရိွခဲ့ပါဘူး
စာေရးဆရာေဆာဂ်ီအူက ဒီပုဂၢိဳလ္ကို အေဖရင္းနဲ႔မျခားဘူးလို႔ဆိုပါတယ္
စိတ္ကူးခံစားခ်က္နဲ႔ လက္ေတြ႕အမွန္တရားကို အႏုပညာဆန္ေအာင္ ေပါင္းစပ္ၿပီးေတာ့
ကဗ်ာကို ေက်ာက္စိုင္ေက်ာက္သားလို
ခိုင္မာက်စ္လစ္စြာ သီကံုးတယ္ဆိုၿပီးထင္ရွားတဲ့
မ်က္ေမွာက္ေခတ္ရဲ႕စစ္မွန္တဲ့ကဗ်ာပညာရွင္
ဆရာလီေဂ်ာ့ကူျဖစ္ပါတယ္
ကြၽန္ေတာ္ လီေဂ်ာ့ကူက
အသက္အရြယ္ႀကီးရင့္ေနပါၿပီ
အိုမင္းလာျခင္းဆိုတာ
ယခင္မဝတ္ဖူးေသးတဲ့
ခဲသားနဲ႔ခ်ဳပ္ထားတဲ့အက်ႌႌကိုဝတ္ဆင္ရတာပဲလို႔
ကဗ်ာဆရာ႐ိုသ္ေခးက ေျပာခဲ့ဖူးပါတယ္
မင္းတို႔ရဲ႕ပ်ိဳျမစ္မႈက
မင္းတို႔လံု႔လေၾကာင့္ရတဲ့ ဆုလာဘ္မဟုတ္သလို
ငါ့ရဲ႕အိုမင္းမႈကလည္း
ငါ့အမွားေၾကာင့္ရတဲ့ျပစ္ဒဏ္မဟုတ္ဘူး
ဝတၳဳတို “အြန္ဂ်ိဳ” ဟာဆိုရင္
ေသြ႕ေျခာက္တဲ့ေျမျပင္ထက္ကို
ရြာသြန္းက်လာတဲ့မိုးေရစက္ေတြလိုပါပဲ
ဒီေလာက္ထိလွပၿပီး
ပိုမိုစစ္မွန္႐ိုးသားၿပီး
ပိုမိုျပည့္ဝတဲ့ဝတၳဳကေတာ့
ရွာမွရွားပဲျဖစ္မွာပါ
အဘိုး
ေမြးေန႔ကိုဂုဏ္ျပဳပါတယ္
ကိတ္မုန္႔ဝယ္လာတယ္
လက္ေဆာင္လည္းပါတယ္
အဘိုး
အြန္ဂ်ိဳမရိွေတာ့
မွန္ျပတင္းေပါက္က အရမ္းညစ္ပတ္သြားတာပဲ
ေမြးေန႔လက္ေဆာင္အေနနဲ႔ သန္႔ရွင္းသြားေအာင္ တိုက္ေပးရမလားဟင္
အြန္ဂ်ိဳေရာက္ေနတာကိုး
ဒါနဲ႔ တကယ္ဝမ္းမသာတဲ့ပံုပဲ
ဝမ္းသာတာေပါ့
အဘိုး
ဒီမွာ ဆား
စားေကာင္းမွာပဲ
အဘိုး ဒီမွာၾကည့္ပါ
အရသာရိွမယ့္ပံုေလးပဲ
ဖေယာင္းတုိင္လည္း ကြက္တိယူလာခဲ့တယ္
တစ္တိုင္တည္း စိုက္လိုက္ပါ
ရွင္
တစ္တိုင္ပဲထြန္း တစ္တိုင္ပဲ
အဲဒီလိုလုပ္ရမလား
နာမည္ေက်ာ္စာေရးဆရာႀကီးပါလား
ဆရာ
ေမြးေန႔ကိုဂုဏ္ျပဳပါတယ္
ဒါဆို ကြၽန္ေတာ္
ဒီေလာက္နဲ႔ျပန္လိုက္ပါ့မယ္
ဆရာက ဆီးခ်ိဳေၾကာင့္
ကိတ္မုန္႔မစားႏိုင္ဘူး
စာေရးဆရာေဆာ
ဒီကိုလာ
တစ္ခြက္ေသာက္ၿပီးမွသြား
စားၾကည့္ပါ
မွန္းစမ္း
အရသာဘယ္လိုေနလဲဟင္
ကြၽန္မရဲ႕လက္ရာ အသုတ္နဲ႔မီေယာ့စြပ္ျပဳတ္
- အရမ္းအရသာရိွတာပဲ - ဟုတ္တယ္ေနာ္
ဒါနဲ႔ အဘိုး
ဝိုင္ကိုဘယ္ေခတ္ကစၿပီး ေသာက္ၾကတာလဲ
ဘီစီ ၄၀၀၀ မတိုင္ခင္က စပ်စ္အရက္အိုးကို
ေဂ်ာ္ဂ်ီယာႏိုင္ငံမွာေတြ႕ရိွခဲ့တယ္တဲ့
လူသားမ်ိဳးႏြယ္သမိုင္းေၾကာင္းနဲ႔ သက္တမ္းတူလုနီးပါးပဲေပါ့
မင္းက ဘာျဖစ္လို႔ငါ့ကိုပစ္ထားၿပီး
အဘိုးကိုပဲေမးတာလဲ စိတ္႐ႈပ္သြားဦးမယ္
ဆရာ့ကိုေမးလည္း ေသခ်ာမေျဖတတ္ဘူးမဟုတ္လား
အဘိုးရွင္းျပေပးတာက အမ်ားႀကီးပိုၿပီး သိလြယ္တယ္
ဆရာကေတာ့ အဲဒါမ်ိဳးမွာအားနည္းတယ္
စက္မႈေက်ာင္းသားအစစ္ပါပဲဆို
ဘယ္လိုလုပ္ စာေရးဆရာျဖစ္သြားလဲ မသိပါဘူး ဟုတ္တယ္ေနာ္
စက္မႈေက်ာင္းသားဆိုေတာ့ ဘာျဖစ္လဲ အဲဒါဘာျဖစ္လဲ
ဆရာလည္း
အရင္တုန္းက ကဗ်ာေရးခဲ့လား အဘိုးလိုမ်ိဳး
ကဗ်ာ ကဗ်ာကိုေရးခ်င္ခဲ့တာေပါ့
ေသေလာက္ေအာင္ေရးခ်င္ခဲ့တယ္
အဲဒါဆိုရင္ ကဗ်ာမေရးတတ္လို႔ ဝတၳဳေရးတာလား
ဒါဆို ကဗ်ာက အျမင့္ဆံုးပဲလား
ျမင့္တာေပါ့ ကဗ်ာက
ကြၽန္ေတာ့္ကိုေလ
ေဟာဒီ ေဆာဂ်ီအူကိုေလ
အေပ်ာ္ဖတ္ဝတၳဳ ဆရာဆိုၿပီး ေလွ်ာ့တြက္ခဲ့တဲ့လူေတြကေလ
ဆုတစ္ခုရတယ္လို႔လည္းဆိုေရာ
တဖြဲဖြဲဝင္လာၿပီး ေျပးကပ္ၾကေတာ့တာပဲ
တစ္ေခါက္ေလးမွ ကမ္းလွမ္းဖူးျခင္းမရိွတဲ့
ႀကီးျမတ္လွစြာေသာ
ေဝဖန္ေရးဆရာေတြက
ဘယ္လိုလဲ ေဆာဂ်ီအူ စာအုပ္ထုတ္ဦးမလားတဲ့
ဂုဏ္သေရရိွၿပီး ဘာလုပ္မွာလဲ
ကဗ်ာဆရာႀကီးျဖစ္ေတာ့ ဘာလုပ္မွာလဲ ဆရာ
ေအာင္ျမင္မႈ
ေအာင္ျမင္မႈကသာ အဓိကပါပဲ ေသခ်ာေပါက္
ကြၽန္ေတာ္ေလ
အခုဆိုရင္ မ်က္ႏွာဖံုးမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး
ကြၽန္ေတာ္ေဆာဂ်ီအူပါ ကြၽန္ေတာ္ပါ
ကြၽန္ေတာ္ တကယ့္ကို ဒီထက္ပိုၿပီးေတာ့ ေအာင္ျမင္ဦးမွာပါဆရာ
ဟုတ္ကဲ့
ေမးခြန္းတစ္ခုထုတ္ရမလား
ကဗ်ာဆရာႀကီး လီေဂ်ာ့ကူက
တဖန္ျပန္လည္ေမြးဖြားလာခဲ့ရင္
ကြၽန္ေတာ့္တပည့္သာ ျဖစ္လိုက္ေစခ်င္တယ္ ဘာေၾကာင့္လို႔ထင္လဲ
အဲဒါက ေမးခြန္းလား
ငါတို႔အိမ္မွာ အဝတ္ေလွ်ာ္ခိုင္းမယ္ ထမင္းခ်က္ခိုင္းမယ္
ငါမူးေနၿပီ
သြားအိပ္ေတာ့မယ္
အြန္ဂ်ိဳလည္း အိမ္ျပန္ေတာ့
မနက္ျဖန္နံနက္
ေက်ာင္းမွာစုေဝးပြဲရိွတယ္မဟုတ္လား အိပ္ေတာ့
မနက္ပိုင္းစုေဝးပြဲမဟုတ္ပါဘူး သင္ခန္းစာပို႔ခ်ခ်က္ရိွတာပါ
သြားအိပ္လိုက္ပါဆရာ
ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ခဏေလးအိပ္ၿပီးရင္
လူငယ္ဆိုေတာ့ အဆင္ေျပသြားမွာပါ
ဆရာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္
ဒီလိုမ်ိဳး ၾကယ္ေတာင္မသိတဲ့
စက္မႈေက်ာင္းသားကိုလက္ခံေပးလို႔
အဆံုးမွာေတာ့
အခုလိုဝတၳဳေရးဆရာျဖစ္ေအာင္လုပ္ေပးလို႔ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဆရာ
အဘိုး
ေမြးေန႔ကိုဂုဏ္ျပဳပါတယ္
ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းအိပ္ပါ
အိပ္ရေတာ့မွာပဲ
ေကာင္းေကာင္းျပန္ပါ အြန္ဂ်ိဳ
ဒီေနရာလား ဒီေနရာေလးက ယားတတ္လား
မလုပ္နဲ႔လို႔ဆို
ဒီေနရာေလးလား
မလုပ္နဲ႔
ကြၽန္မကို ဘယ္ေလာက္သေဘာက်လဲဟင္
ဘယ္ေလာက္သေဘာက်လဲလို႔
ဆရာေဆာ ကြၽန္မက ဘာလို႔ဒီလိုလုပ္တာလဲသိလား
ကိုယ့္ကိုသေဘာက်လို႔ပဲမဟုတ္လား
အထီးက်န္လို႔
အထီးက်န္လို႔ပါပဲ
ကြၽန္မလည္း
ကားကို ဘယ္သူကလိထားတာလဲ
လက္ကိုင္က ထိန္းမရဘူး
မေသလို႔ေတာ္ေသးတာပဲ
ကားကအရမ္းေဟာင္းေနလို႔ မဟုတ္ဘူးလား
မဟုတ္ဘူး ဝက္အူေခ်ာင္ေနတာ
- ဝက္အူေခ်ာင္တယ္ - အင္း
ဒါဆို ဝက္အူေခ်ာင္တယ္ဆိုတာ
တစ္စံုတစ္ေယာက္က တမင္လုပ္တဲ့ သေဘာပဲမဟုတ္လား
အဲဒီလိုလုပ္တယ္ဆိုရင္ ဆရာ့ကိုေသရြာပို႔တာပဲ
ဒီကားကိုဘယ္သူကိုင္ခဲ့တာလဲ
ခုနကေတြ႕တယ္
ဒီမွာၾကည့္
ကပ္ေနရမယ့္ဆီေခ်းေလးေတာင္မွ မရိွဘူးမဟုတ္လား
အဲဒါေၾကာင့္ မကြၽမ္းက်င္တဲ့လူက ကားျပင္ရင္ အႏၲရာယ္မ်ားတယ္ေျပာတာ
အခုတေလာအင္တာနက္ပဲၾကည့္ၿပီးေတာ့ မတတ္တေခါက္နဲ႔
ကားကိုေလွ်ာက္ျပင္ေနၾကတာပဲ
ငါက ၿငိမ္ခံေနမယ္ထင္လို႔လား
အဘိုးႀကီးဆီမွာ
ဉာဏ္မ်ားေနတာအကုန္ျမင္ရတယ္ အဘိုးႀကီး က်ဳပ္အားလံုးသိတယ္
ငါက ေလာကႀကီးမွာ အခ်စ္ဆံုးနဲ႔
အေလးစားရဆံုး
ငါ့ရဲ႕ဆရာက ငါ့ကို
ငါက ဒီကာလအတြင္း ဘယ္လိုေနလာခဲ့လဲ
ငါကဒီတစ္ေလွ်ာက္လံုး သားအရင္းေတာင္ မလုပ္ႏိုင္ေလာက္တဲ့အလုပ္ကို
ငါအကုန္လုပ္ေပးခဲ့တာ ငါက
ငါက
ငါက ေဆာဂ်ီအူကို
သတ္လိုက္ၿပီ
အဘိုး
အရက္နံ႔
ကြၽန္မအေမ
ေျခဖေနာင့္ေတြျပန္ၿပီးေတာ့ အက္ကြဲလာတယ္
သစ္ေခါက္လိုမ်ိဳး
ေျခဖေနာင့္သားကို
ဓါးနဲ႔ျခစ္ထုတ္ေနျပန္တယ္
ပံုဆိုးပန္းဆိုးနဲ႔
ေခြေခါက္ထိုင္ၿပီးေတာ့
သူ႔အဲဒီပံုစံကိုၾကည့္ေနရင္းနဲ႔
လွ်ပ္စီးလက္သလို သတိရသြားတယ္
အေမ့ဆီမွာ အ႐ိုက္ခံလာရတဲ့ေန႔
မွတ္မိတယ္မဟုတ္လား
အဲဒီအခ်ိန္ အဲဒီအခိုက္အတန္႔
အဲဒီေလထု အပူခ်ိန္
ေရေငြ႕ဓါတ္
အဲဒီေႏြးေထြးမႈ
ဘယ္လိုပဲေျပာျပပါေစ
လံုးဝထပ္တူခံစားလို႔မရႏိုင္တဲ့ အရာမ်ိဳးရိွတာပဲမဟုတ္လား
အဘိုးေျပာျပခဲ့ရင္ေတာင္ တျခားလူက
အဘိုးကိုယ္စား
ေရးလို႔မရႏိုင္တဲ့အရာေတြပါပဲ
စက္မႈေက်ာင္းသားက
မွန္အားလံုးအတူတူပဲလို႔ယူဆတဲ့ စက္မႈေက်ာင္းသားက
ဘယ္လိုသိမွာလဲ
“အြန္ဂ်ိဳ”က အဘိုးလက္ရာပဲမဟုတ္လား
“အြန္ဂ်ိဳ”ဝတၳဳက အဘုိးေရးခဲ့တာပဲမဟုတ္လား
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္
အြန္ဂ်ိဳကို လွေနေအာင္ေရးေပးလို႔
ကြၽန္မကေတာ့ေလ
ကြၽန္မကိုယ္ကြၽန္မ
အဲဒီေလာက္လွတဲ့သူမွန္းမသိခဲ့ပါဘူး
အဲဒီေလာက္လွမွန္းမသိခဲ့ဘူး
တကယ္ဘာမွမသိဘဲနဲ႔
အ႐ူးလိုပဲ
ကိုယ့္ဘာသာလြဲမွားၿပီးေတာ့
အ႐ူးတစ္ေယာက္လိုမ်ိဳး
ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနရစ္ခဲ့ပါ
ႏႈတ္ဆက္ပါတယ္
အြန္ဂ်ိဳ